Fifty Shades of Grey

Komaan! Julle almal wonder oor dié boek – veral na Butternut se inskrywing!

Oukei…*maak keel skoon*…here goes….

Daar moet seker iets aan ‘n boek wees wat die vroue van die wêreld aan die storm vir die boekrakke het. Dit word geklassifiseer as die “warmste” boek van die hedendaagse letterkunde en meer as veertig miljoen kopieë is reeds verkoop, wat E.L. James se eerste roman  amptelik die grootste verkoper maak volgens amazon.co.uk – ja, selfs meer as die hele Harry Potter reeks altesaam!

‘n Pas-gegradueerde joernalis, Anastasia Steele, staan in vir ‘n vriendin wat siek is deur ‘n onderhoud te voer met die skatryk, dinamiese jong uitvoerende direkteur van Grey Holdings, Christian Grey. Sy vind hom intimiderend en enigmaties en die onderhoud vir die universiteitspublikasie verloop glad nie goed nie. Ana struikel deur die onderhoud, maar troos haarself daaraan dat sy hom nooit weer sal hoef te sien nie.

Wanneer Grey skielik opdaag in die hardeware winkel waar Anastasia ‘n studentepos het, besef sy dat hy ‘n eienaardige uitwerking op haar het. Hy is beelskoon en sy bewimpel ‘n plan om hom weer te sien deur ‘n fotosessie vir die opkomende artikel te reël. Christian waarsku haar dat sy hom liewer moet vermy – hy is slegte nuus vir enige vrou.

Die een ontmoeting lei tot die volgende en so gebeur dit dat hulle in sy privaat helikopter na sy impossante woning in Seattle vlieg.  Hy laat haar duidelik verstaan dat hy nie aan haar sal raak voordat sy ‘n NDA (“Non-disclosure Agreement”) geteken het nie. Daarna maak hy dit duidelik dat dit steeds nie die einde van die papierwerk is voordat hulle ‘n verhouding betree nie. Hy maak aan haar ‘n aanbod om sy “submissive” te word vir ‘n tydperk van drie maande. Dit behels ‘n wettige, allesomvattende kontrak wat sy moes teken. Hy gaan wys haar sy “speelkamer” en so betree Anastasia die donker wêreld van BDSM (“Bondage/discipline; dominance/submission; Sadism/ Masochism”).

As jy nie pro-pronografie is nie, gaan hierdie boek waarskynlik nie vir jou wees nie. Daar is heelwat repetisie in die  gedetaileerde bekrywings van die “tonele” , maar ek het die gepersonifiseerde stryd tussen Ana se gewete en haar “inner goddess” baie amusant gevind.

Fifty Shades of Grey gaan hoofsaaklik oor die innerlike stryd wat Ana voer in haar besluit of sy die kontrak gaan teken of nie. Haar vrese maak dat sy wil weghardloop van hierdie donker , onbekende dinge af, maar ‘n roekeloosheid veroorsaak ook dat sy wil uitvind of sy deur hierdie man se skanse kan breek om uit te vind wát het in sy kinderjare gebeur dat hy so ‘n ekstreme leefstyl gekies het.

Daar is baie vrae…hoekom mag sy nie aan hom raak nie? Hoekom raak hy woedend kwaad as sy hom oor sy kinderjare en biologiese moeder uitvra? Hoekom is daar littekens van uitgedoofde sigarette op sy lyf en hoekom speel hy briljante, maar hartseer stukke op sy vleuelklavier in die middel van die nag wanneer hy dink niemand sien nie?

Gaan Ana die kontrak teken? Gaan Christian die toegewings maak waarvoor sy vra? Is hy in  staat om meer te wees as net haar Dominant?

Persoonlik:

Die beskrywing van die intieme tonele het my soms ongemaklik gelaat en ek het amper op ‘n stadium die boek laat vaar omdat die storielyn nie vinnig genoeg beweeg teenoor die hoeveelheid erotiek nie. In die laaste paar hoofstukke begin die balans effe herstel en ek het geboei geraak deur die klein stukkies detail wat deursypel oor Christian se kinderlewe – sy ma wat aan dwelms verslaaf was, een van sy aangenome moeder se ervare vriendinne wat hom op 15 “touwys” – 😳 excuse the pun – gemaak het en aan die wêreld van BDSM voorgestel het.

Die vraag is: Gaan ek die tweede boek in die trilogie lees?

Advertisements

Liefling – die Movie

Ek sal die ys breek met die eerste fliek resensie!

Die film begin met ‘n pragtige weergawe van Kinders van die Wind en ek het in my stoeltjie reggeskuif vir iets besonders, net om in die volgende toneel wreed na die werklikheid teruggeruk te word toe die openingstoneel ‘n eksakte Afrikaanse weergawe is van die openingstoneel van High School Musical 3.

Die storie is niks nuuts nie. Jan aka Bobby van Jaarsveld aka Troy raak verlief op die donkerkop Liefling aka Lika Berning aka Gabriella terwyl die blonde feeks/rykmansdogter Madelein aka Marlee van der Merwe aka Sharpei en haar twee skoothondjievriendinne die wêreld vir almal versuur.

Die akteurs: Bobby van Jaarsveld is al te skattig en pragtig om na te kyk, maar Lika Berning se toneelspel het my nie oortuig nie. Die feeks se sangstem het verras. Tannie Carike het my laat skater met ‘n flitstoneeltjie of twee, maar hulle kon gerus vir ou Skoert Darren uitgelos het.

Die agtergrond: Die Hartbeespoort omgewing waar die verfilming gedoen is is beeldskoon, maar dit was bietjie irriterend dat die regisseur ‘n beeld van Toskaanse straatjies probeer skep het in ‘n Suid-Afrikaanse omgewing met sommige van die liedjies.

Die musiek en choreografie: Daar is ‘n paar liedjies wat werklik mooi is, soos bv. Jakkie Louw en Kevin Leo se weergawe van Voshaarnooi, maar die choreografie is oordrewe en daar was ‘n paar tonele waar ek gedink het: NEE! Jy’s nie ernstig nie!

Sal ek die fliek aanbeveel? Nah…

Spoor deur Deon Meyer

Hierdie (dikste) boek wat nog deur Deon Meyer geskryf is, is eintlik vier boeke waarvan die karakters en storielyne slim deurmekaar weef soos wat net Meyer kan.

Ons ontmoet vir Milla, wat vir haarself ‘n nuwe lewe probeer maak na die vernedering van haar man se leefstyl en ontrouheid. Haar begeerte om so bietjie dangerous te leef neem haar na situasies waarvan mens net oor die 7-uur nuus hoor.

Daar is die lyfwag Lemmer, wat moeilikheid aantrek soos ‘n magneet ten spyte van Lemmer se Eerste Wet: Moenie betrokke raak nie. ‘n Reddingspoging van die laaste twee lewendige swart renosters in Zim verander in ‘n nag van bedrog wat ‘n wrang smaak in sy mond laat en hy het ‘n score om te settle…

Ons loop ook ‘n ent saam met Mat Joubert, wat na 32 jaar diens in die SAPD die wêreld van privaat speurder betree. Hoe dieper hy grawe op soek na ‘n vermiste persoon, hoe minder maak dinge sin. Sy kliënt se fondse is boonop beperk en die horlosie tik. Gaan hy die saak opgelos kry voor haar geld op is?

En dan is daar die ouens op die Harleys en die gerugte dat Al-Qaeda besig is om wapens in die land in te bring…

My persoonlike mening:

Iemand wat nog nie ‘n Deon Meyer gelees het nie, mag dalk aanvanklik ‘n wenkbrou lig oor sy dialoog, maar ek bly verstom oor sy vermoë om die leser in staat te stel om die gesprekke te “hoor” en hom te vereenselwig met die karakter se gedagtes.

Alhoewel ek die boek geniet het, het ek gevoel daar was detail wat in die lug bly hang het – sommige goed wat ek verbind sou wou sien. Ek kan eerlik sê dat ek meer aangegryp was deur Infanta en 13 Uur.

Sal ek die boek aanbeveel? Ja.