Die Staat teen Anna Bruwer

Ek was die eier wat gesweer het dat ek nooit weer ‘n boek van Anchien Troskie gaan koop tensy ek dit eers gelees het nie.  Verlede week vind ek toe uit dat daar ‘n opvolg op “Dis ek, Anna” is en natuurlik is ek toe nuuskierig.  Die heel naweek mik ek om dit te gaan soek, maar staan elke keer sterk.  Sondag dwaal ek toe by Exclusive in en skielik spring dit in my hand.  Ek kon dit nie afkry nie en koop dit toe met ‘n paar dreigemente aan Troskie vir as ek my geld mors. 

Ek besluit toe om net ‘n gevoel van die boek te kry voordat ek gaan slaap.  Net so ‘n paar bladsye net om die te sien watter rigting dit inslaan.  Twee en ‘n half uur later (insluitende ‘n paar kruisverwysings) het ek die laaste bladsy gelees.  Troskie het ‘n gemaklike skryfstyl en lees baie maklik.  Die boek het dit weer bewys. 

Daar was ‘n paar goed wat gepla het.  In die eerste boek kan ‘n mens maklik uitwerk wanneer sy gebore is.  Om een voorbeeld te noem – sy het in 1984 16 jaar oud geword.  Dit beteken sy is in 1968 gebore.  “Die staat teen Anna Bruwer” speel in 2004 af en daar word verskeie kere genoem dat Anna 30 jaar oud is.  Onmoontlik – selfs as ‘n mens 1 of 2 jaar plus/minus.  Verder het ek die woord vergiffenis hinderlik gevind, maar dit is ‘n woord volgens die HAT.  Dit is dus my probleem, nie die skrywer s’n nie. 

Die skrywer herinner mens in die begin en einde van die boek dat dit net fiksie is.  Daar is dus goed wat nie heeltemal ooreenstem met realiteit nie.  In die sin dink ek dalk dat die boek dalk ‘n bietjie oor optimisties geskryf is.  Die staatsaanklaer kon volgens my baie meer vernynig gewees het.  Dit kon ‘n groter gestoei van morele waardes gewees het. 

Ek het egter baie van die boek gehou.  As die wêreld nou maar eenmal so gewerk het, het ons op ‘n beter plek gewoon.  Geregtigheid het geseëvier en boontjie het sy loontjie gekry.  Ek is natuurlik ‘n leek, maar ek dink die verskil was dat Troskie net haar storie vertel het.  Sy het nie probeer diep wees nie en het dus nie daarmee misluk nie.  Daar is wel ‘n paar belangrike lewenslesse verskuil. 

Ek beveel dit aan as ‘n lekkerlees boek.

Advertisements

Change of Heart – Jodi Picoult

Dit  is al ‘n geruime tyd wat ek besluit het dat ek meer van Jodi Picoult wil lees. 

Ek het ‘n Change of Heart in ‘n vriendin se boekrak opgemerk en dit summier geleen.  Ek het dit onder die hoop boeke uitgestoei en my vriendin vertel die boek gaan saam met my.

Sy het nie juis omgegee nie, maar my gewaarsku dat ek dalk teleurgesteld gaan wees.  Sy het al die boek 4 keer begin lees en kon nog nooit verder as die eerste paar hoofstukke kom nie.  Ek het besluit om nogtans vir myself uit te vind.

Om eerlik te wees het ek self oorweeg om die boek in die asblik te gooi na die eerste 50 bladsye.  Dit het Green Mile gegil en ek hou nie van plagiaat nie. 

Gelukkig het ek vasgebyt en ek het eers die boek neergesit nadat ek die laaste bladsy gelees het.  Daar is ‘n opsomming op die buiteblad:  “Your daughter needs a new heart.  The only match comes from a murderer.  What would you do?”  Misleidend, dit is net ‘n baie klein deel van die storie. 

Shay Bourne word ter dood veroordeel na die moord op die 7 jarige Elizabeth Nealon en haar stiefpa Kurt Nealon.  Kurt Nealon was ook ‘n gerespekteerde polisieman.  June, haar ma wil ook sterf na hulle moord, maar sy is 8 maande swanger met Claire. 

11 jaar later is Bourne se appélle op ‘n einde en sy terregstelling tyd en plek bepaal.  Claire kort drasties ‘n skenker hart en Bourne besluit sy hart moet na sy dood na haar gaan.  Intussen verander Bourne water in wyn, wek ‘n voëltjie uit die dood op en genees selfs ‘n man van Vigs. 

Vader Michael Wright, was ‘n jong student in wiskunde toe hy juriediens gedoen het met Bourne se verhoor.  Maggie Bloom se lewenstaak is om die vryhede van mense te verseker.  Sy is teen die doodstraf en Bourne se saak is nog ‘n protes daarteen.  As sy hom nie van die dood kan red nie, moet dit ten minste op sy terme gebeur. 

Hy moet sterf op ‘n manier wat hy verkies, ‘n manier wat sy hart vir Claire sal red.  Al sal June nooit instem dat haar man en dogter se moordenaar se hart vir Claire red nie.  Claire wat bloot net nie meer kan bekostig om kieskeurig te wees nie. 

Die Green Mile herinnering is eintlik toevallig.  Die moordenaar word paralel aan Jesus voorgestel.  Dit bevraagteken geloof, spesifiek oor wat geloof nou eintlik is en waarop presies dit baseer is.  Vrae wat baie mense baie ongemaklik sal maak.  Die vrae hou ook nie daarop nie.  Die regstelsel, die doodstraf en ons eieregtige veroordeling van mense kom ook onder die soeklig.

Ten spyte daarvan dat die storie verloop het soos ek vermoed het dit sou, dink ek nie dat dit regverdig sal wees om die boek voorspelbaar te noem nie.  Die storie vloei maklik en daar is genoeg onderliggende elemente om tot op die laaste bladsy boeiend te bly.

Dit is beslis ‘n boek wat ek gaan koop en weer lees.  Ek dink ook dit sal ‘n briljante fliek sal maak.  Ek sal dit ook vir ander aanbeveel, veral as hulle nie bang is dat alles waaraan hulle glo bevraagteken word nie.  Jodi Picoult verdien om topverkoper te wees.

Gaan lees ook gerus meer hier oor die storie agter die storie.