Marion Erskine – Oos

Die Verre-Ooste is die verste wat jy van SA kan wegkom – dit is wat Louis van Jaarsveld ook agterkom toe hy in Taiwan begin skoolhou. Dit is die vreemdste taal en kultuur denkbaar, en daarby is daar ook nog die meisies wat op ‘n baie eienaardige manier betelneute verkoop, die stinkende tofu, hurktoilette, tifone … Met 23 miljoen mense saamgehok op ‘n eilandjie is Louis so ver moontlik van sy gemaksones, maar ook van die spoke van sy verlede. In die vreemde maak Louis besondere vriende, leer die waarde van lojaliteit ken, en vind uiteindelik die groot liefde van sy lewe. Maar hy besef ook dat van die vreemdste plekke in sy eie hart is, en dat hy nie vir ewig daarvan kan weghardloop nie. In die vreemde leer hy hoe om huis toe te kom. Marion Erskine se debuut is ‘n aangrypende uitbeelding van ‘n Suid-Afrikaner se ervaring in Taiwan. Dit is ook ‘n uitbundige viering van die lewe en sy ingewikkeldhede, die liefde en veral vriendskap.

Ek het die boek bloot toevallig raakgevat op die trollie in die biblioteek en dit tamelik langtand aangepak. Dit lees dan aanvanklik ook nie lekker nie en die Oosterse letters en die blokkies wat sy e-posse aandui, het my aan die begin gepla. Die skryfstyl is vir my ook nie gemaklik nie, maar hou tog nou verband met hoe jongmense praat en het na ‘n rukkie nie meer so gepla nie. Op die ou end kon ek die boek nie neersit nie en moes in een sessie deurdruk einde toe. Daar is baie klein dingetjies om te kritiseer, maar eintlik is dit ‘n aangrypende storie wat vir ons almal lig kan werp op die internasionele bestaan wat baie SA jongmense ook vandag voer, van die keuses, die vreugdes en die vriendskappe wat daardie lewe meebring. Die boek was dus vir my ‘n aangename verrassing en leer my weer eens om nie ‘n boek volgens sy voorblad te beoordeel nie.

Verbeelde werklikheid – Eleanor Baker

Almal wat my goed ken, weet ek is mal oor Eleanor Baker se boeke. En dat Weerkaatsings my absolute gunsteling is – een van daardie boeke wat ek elke paar jaar nog ‘n keer herlees. En dit bly steeds onverstaanbaar hoekom so ‘n talentvolle skrywer so vroeg moes sterf. Verbeelde werklikheid is een van haar latere boeke en ‘n boeiende ineenstrengeling van die hoofkarakter (‘n skrywer van liefdesverhale) se eie storie en dié van die hoofkarakters in haar boek. Baker se gewone sober skryfstyl en subtiele humor is daar; haar gewone realisme gemeng met die broodnodige romantiek wat die lewe leefbaar maak. Die liefdesverhaal is roerend mooi, en die sloer van ‘n lankgetroude lewe word met pynlike realisme daarteenoor geteken. En albei vroue kom sterker anderkant uit. Na al die jare bly die voorblad egter vir my verskriklik lelik en ek kry nie die dieper betekenis daarvan raakgesien nie. Ek is seker daar is ‘n storie agter die storie, want die skilder het dieselfde van as die hoofkarakter (en dus haar oorlede man, wat nie ‘n mooi karakter is nie …)
As jy een van die mense is wat graag weer wil Afrikaans lees, maar nie so lekker weet waar om te begin nie – beproef gerus hierdie boek.

Spoor deur Deon Meyer

Hierdie (dikste) boek wat nog deur Deon Meyer geskryf is, is eintlik vier boeke waarvan die karakters en storielyne slim deurmekaar weef soos wat net Meyer kan.

Ons ontmoet vir Milla, wat vir haarself ‘n nuwe lewe probeer maak na die vernedering van haar man se leefstyl en ontrouheid. Haar begeerte om so bietjie dangerous te leef neem haar na situasies waarvan mens net oor die 7-uur nuus hoor.

Daar is die lyfwag Lemmer, wat moeilikheid aantrek soos ‘n magneet ten spyte van Lemmer se Eerste Wet: Moenie betrokke raak nie. ‘n Reddingspoging van die laaste twee lewendige swart renosters in Zim verander in ‘n nag van bedrog wat ‘n wrang smaak in sy mond laat en hy het ‘n score om te settle…

Ons loop ook ‘n ent saam met Mat Joubert, wat na 32 jaar diens in die SAPD die wêreld van privaat speurder betree. Hoe dieper hy grawe op soek na ‘n vermiste persoon, hoe minder maak dinge sin. Sy kliënt se fondse is boonop beperk en die horlosie tik. Gaan hy die saak opgelos kry voor haar geld op is?

En dan is daar die ouens op die Harleys en die gerugte dat Al-Qaeda besig is om wapens in die land in te bring…

My persoonlike mening:

Iemand wat nog nie ‘n Deon Meyer gelees het nie, mag dalk aanvanklik ‘n wenkbrou lig oor sy dialoog, maar ek bly verstom oor sy vermoë om die leser in staat te stel om die gesprekke te “hoor” en hom te vereenselwig met die karakter se gedagtes.

Alhoewel ek die boek geniet het, het ek gevoel daar was detail wat in die lug bly hang het – sommige goed wat ek verbind sou wou sien. Ek kan eerlik sê dat ek meer aangegryp was deur Infanta en 13 Uur.

Sal ek die boek aanbeveel? Ja.

Ek het vergeet…

 

Lovy Pieterse se man het Alzheimers se siekte gehad en sy het hom versorg. In hierdie boek draai sy geen doekies om nie. Sy vertel van die verloop van die siekte, van die eerste oomblik af wat sy vermoed het haar man is siek, tot daar waar sy geen raad meer gehad het nie en hom in ‘n versorgingoord gesit het. Sy vertel van die effek wat dit op haar huwelik en haar gesin gehad het, haar frustrasies, moedeloosheid, skuldgevoelens. Die boek lees maklik en dis ‘n boek wat ek graag aanbeveel vir almal iemand ken wat hierdie siekte het. Of, as jy dalk sommer net meer oor hierdie siekte wil weet.  Dis nie ‘n mediese joernaal nie, maar eerder net ‘n boek om jou anders oor die siekte te laat dink.

Ek het die boek redelik goedkoop raakgeloop by www.graffitibooks.co.za . Ek hoop daar is nog een vir jou ook beskikbaar! Die boek is uitgegee deur Lapa  Uitgewers in 2004.

Lekker lees!